یاهو121
بهانهها(۲)
هوای ِتو...
هوای ِ بودنِ تو
ديوانهام میكند.
باور میكنی كه ديگر دلتنگی وُ درد چاره ساز ِ شبهای ِ من نيستند؟
من وُ همزادم،
از نام ِ تو
هزاران هزار ترانه ی ِمستی ساخته ايم،
اما همه هيچ!
همه بيهوده!
باور كن كابوس ِ اين قناری های ِ قريب
غم ِ غربت
يا بیقراری ِ غروب نيست.
قفل وُ قفس همه بهانه اند،
تعبير ِ خواب ِبا تو بودن را مي خواهند.
+ نوشته شده توسط حمیدرضاگنجی در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387 و ساعت
|