یا هو 121
برای همسرم
سفری اگر بود يا نبود
انتهايش روشن مي نمود.
بانو
با تو اما عزيمتی ديگر آغاز كردم
از سمر به ثمر
از آب تا آيينه
از چشمانت تا فانوس های راهنمای شب هايمان
بانو
راه ِ سحر اگر سخت است
اگر تعبير ِ خواب ستاره های صبح سفيهانه مینماید
اگر...
اما لبانت لبريز ِ لقاء ِ هميشگی است
بانو
"هوا را از من بگير خنده ات را نه"*
*قطعه ای از شعر پابلو نرودا
+ نوشته شده توسط حمیدرضاگنجی در پنجشنبه نوزدهم اردیبهشت 1387 و ساعت
|