بهانه‌ها(۳)

یاهو121

 

بهانه‌ها(۳)

 

 

 

گفتند :

 

-" ترانه ى ِ عشق تحريم شد".

 

( و برای ِ اين توطئه قانون نوشتند).

 

ما؟

 

گردن نهاديم.

 

 

 

اما، قنارى تحمل ِ قاب را نداشت.

 

آنقدر ترانه سرود

 

نامه نوشت

 

آواز زمزمه كرد

 

تا شاخه‌ی ِ گل از كناره ی ِ قالی گريخت،

 

بوسه‌ای به باد داد

 

آب را بوييد

 

و به مشرق ِ خورشيد اقتدا كرد.

ترانه‌ها(۲)

یاهو121

 

ترانه‌ها(۲)

 

 

 

زردی ِ برگای ِ پاييز

 

مثل ِ رفتن می‌مونه

 

رفتن ِغريبه‌ای كه

 

زير‌‌‌‌ ِ بارون مي‌خونه:

                   

  ببار ببار ای آسمون، ای آسمون ِ پرُ نشون، كه تشنه است فصل ِخزون

 

 

توُ زمستون زير ِ برفا

 

روی ِ جاده‌های ِ  باريك

 

اون غريبه خوب می‌دونه

 

كه سفر سخته وُ تاريك:

                      

ببين ببين ای آسمون، ای آسمون ِ پرُ نشون، ماهو بيار به جاده‌مون

 

 

 

تك درخت ِ روی قله

 

می‌گه كه فصل بهاره

 

مسافر تو مشت ِ خسته‌اش

 

بذر ِ اميدرو  مياره:

                    

بخون بخون ای آسمون، ای آسمون ِ پُرنشون، خورشيد اومد توُخونه‌مون

 

 

 

سبزی ِ برگ ِ درختا

 

ديگه انتها نداره

 

غريبه با كوله بارش

 

جنگلو تنها می‌ذاره:

 

بريم بريم ای آسمون، ای آسمون ِ پرنشون، مزرعه منتظره تا بريم مهمونی‌شون 

 

 

 

این ترانه را با نام  ِ"سفر  ِ فصل" در آلبوم  ِ "ایستگاه اول" می‌توانید بشنوید. فقط یادتان باشد که نیمی از ترانه‌ی ِ (۱) چاشنی ِ آن شده است و در عین ِ حال ترتیب ِ فصل‌ها را نیز عوض کرده‌اند.من که دلیلش را نفهمیدم. احتمالا ً برای ِ این‌که: " چنین کنند بزرگان"!

 

بهانه‌ها(۲)

یاهو121

 

 

بهانه‌ها(۲)

 

 

 

هوای ِتو...

 

هوای ِ بودن‌ِ تو

               

                ديوانه‌ام می‌كند.

 

 

 

باور می‌كنی كه ديگر دلتنگی وُ درد چاره ساز ِ شبهای ِ من نيستند؟

 

 

 

من وُ همزادم،

            

                  از نام ِ تو

                  

                             هزاران هزار ترانه ی ِمستی ساخته ايم،

 

اما همه هيچ!

                 

                 همه بيهوده!

 

 

 

باور كن كابوس‌ ِ اين قناری های ِ قريب

 

غم‌ ِ غربت

                                                          

                                                      يا بی‌قراری ِ غروب نيست.

 

 

 

قفل وُ قفس همه بهانه اند،

                        

                                 تعبير ِ خواب ِبا تو بودن را مي خواهند.

ترانه‌ها(۱)

یاهو۱۲۱

ترانه‌ها(۱)

 

عطر ِ بارون نمی‌یاد

کوچه باغا خشکیدن

دیوارای ِ کاهگلی

رنگ ِ ماه رو ندیدن

 

عکسای ِ یادگاری روی ِ

طاقچه پوسیدن

گلای ِ شمعدونی‌مون

بوی ِ عشق رو نمی‌دن

 

یاد ِ بچه‌گی به‌خیر

که زمین حوصله داشت

می‌شد توُ هر وجبش

امیدای ِ عشق‌رو کاشت

 

فانوسای‌ِ کاغذی

چشم‌ ِ عاشق نمی‌شن

دیگه اون کبوترا

پیک‌ِ عاشق نمی‌شن

 

عشق‌ ِ اون وقتا کجاست؟

تا منو خواب نبره

بگو منتظر باشه

دل‌ُ با خود ببره

 

یاد ِ بچه‌گی به‌خیر

که زمین حوصله داشت

می‌شد توُ هر وجبش

امیدای ِ عشق‌رو کاشت

 

 

 

*برای ‌ِ این ترانه اتفاق‌ ِ بدی افتاد. دوستی آن را از وسط دو تکه‌اش کرد یک قسمت را قاطی‌ی‌ ِ یکی دیگر از ترانه‌هایم زد و قسمت‌ِ دیگر را چاشنی‌ ِ ترانه‌ی‌ ِ دیگرم کرد.هیچ‌کدام هم به دیگری ربطی نداشت :"چنین کنند بزرگان."

به‌هرحال می‌توانید آن را در آلبوم ِ "ایستگاه ِ اول" بشنوید.

 

 

بهانه‌ها (۱)

یا هو 121      

 

 بهانه‌ها (۱)

 

                                                  برای همسرم

سفری اگر بود يا نبود

 

انتهايش روشن مي نمود.

 

 

بانو

 

با تو اما عزيمتی ديگر آغاز كردم

 

از سمر به ثمر

 

از آب تا آيينه

 

از چشمانت تا فانوس های راهنمای شب هايمان

 

بانو

 

راه  ِ سحر اگر سخت است

 

اگر تعبير ِ خواب ستاره های صبح سفيهانه‌ می‌نماید

 

اگر...

 

اما لبانت لبريز ِ لقاء ِ هميشگی است

 

 

بانو

 

"هوا را از من بگير خنده ات را نه"*

 

 

 

 

*قطعه ای از شعر پابلو نرودا