یاهو۱۲۱

ترانه‌ها(۱)

 

عطر ِ بارون نمی‌یاد

کوچه باغا خشکیدن

دیوارای ِ کاهگلی

رنگ ِ ماه رو ندیدن

 

عکسای ِ یادگاری روی ِ

طاقچه پوسیدن

گلای ِ شمعدونی‌مون

بوی ِ عشق رو نمی‌دن

 

یاد ِ بچه‌گی به‌خیر

که زمین حوصله داشت

می‌شد توُ هر وجبش

امیدای ِ عشق‌رو کاشت

 

فانوسای‌ِ کاغذی

چشم‌ ِ عاشق نمی‌شن

دیگه اون کبوترا

پیک‌ِ عاشق نمی‌شن

 

عشق‌ ِ اون وقتا کجاست؟

تا منو خواب نبره

بگو منتظر باشه

دل‌ُ با خود ببره

 

یاد ِ بچه‌گی به‌خیر

که زمین حوصله داشت

می‌شد توُ هر وجبش

امیدای ِ عشق‌رو کاشت

 

 

 

*برای‌ِ این ترانه اتفاق‌ِ بدی افتاد. دوستی آن را از وسط دو تکه‌اش کرد یک قسمت را قاطی‌ی‌ِ یکی دیگر از ترانه‌هایم زد و قسمت‌ِ دیگر را چاشنی‌ ِ ترانه‌ی‌ِ دیگرم کرد.هیچ‌کدام هم به دیگری ربطی نداشت :"چنین کنند بزرگان."

به‌هرحال می‌توانید آن را در آلبوم ِ "ایستگاه ِ اول" بشنوید.

 

 

یا هو 121      

 

 قصه‌ی ِ شب(بهانه ها ۱)

 

                                                  براي همسرم

سفري اگر بود يا نبود

انتهايش روشن مي نمود.

 

بانو

با تو اما عزيمتي ديگر آغاز كردم

از سمر به ثمر

از آب تا آيينه

از چشمانت تا فانوس هاي راهنماي شب هايمان

 

بانو

راه  ِ سحر اگر سخت است

اگر تعبير ِ خواب ستاره هاي صبح سفيهانه‌ مي‌نماید

اگر...

اما لبانت لبريزِ لقاء هميشگي است

 

 

بانو

 

"هوا را از من بگير خنده ات را نه"*

 

 

 

 

*قطعه اي از شعر پابلو نرودا